Teatr Telewizji wraca do łask!

Teatr Telewizji to tradycja Teatru Poniedziałkowego. Jest to najstarsza scena pamiętana jeszcze przez naszych dziadków. To nie tylko chluba 1 programu Telewizji Polskiej, ale również jedna z pozycji, które towarzyszyły wielu widzom przez wiele lat.

Pierwsza emisja miała miejsce w roku 1952, żartobliwie nazwany przez Stefana Wiecheckiego "radiem z lufcikiem”. Od grudnia tamtego roku był już na żywo emitowany ze studia przy ulicy Ratuszowej w Warszawie. Początkowo były to zaledwie fragmenty, pełne widowiska emitowano od 1953 roku. Premierowe przedstawienia to : „ Okno w lesie” Leonida Rachmanowa oraz Jewgienija Ryssa, a reżyserował ten spektakl Józef Słotwiński. Czas mijał, bardzo dużo rzeczy uległo zmianie, możliwości techniczne czy merytoryczne, również wolność myśli czy tworzenia dała jego twórcom większe pole do popisu. To, co jest jednak najpiękniejsze, to fakt, że pewne rzeczy się nie uległy zmianie pomimo upływu lat. Przede wszystkim widownia, która nadal jest bardzo wierna. Widownia, która przez lata gromadziła sie przed telewizorem w poniedziałkowy wieczór, jest szczytem marzeń dla tzw. teatrów żywych.

Zainteresowanie Poniedziałkowym Teatrem jest wprost zachwycające, wynosi od dwóch do pięciu procent. Wartość Teatru Telewizji jest wprost nieoceniona. Daje milionom ludzi szansę obcowania z wysoką sztuką. Zwłaszcza mieszkańcy mniejszych miast i wsi, którzy nie mają możliwości pójścia do teatru w miejscu zamieszkania. Dzięki stacji Polonia, widowiska mogą obejrzeć Polacy poza granicami kraju. To bardzo ważne, ponieważ daje im to poczucie więzi z ojczyzną i szansę obcowania z polską kulturą. Co ciekawe Teatr Telewizji nie posiada stałego zespołu artystycznego,jest to zdecydowanie jego zaletą, ponieważ może zatrudniać do swoich przedstawień różnorodnych artystów i realizatorów.

Doceniana jest także różnorodność artystyczna tej sceny, bowiem jest i klasyka, ale też i wspóczesnośc. Wystawiane są dramaty i komedie, sztuki obyczajowe czy utwory, które ocierają się o drażliwe problemy współczesności. Ponadto Teatr Telewizji może, w przeciwieństwie do scen "żywych” zatrudniać debiutantów oraz interesować się trudnymi zjawiskami teatralnymi oraz i literackimi. W przeciwieństwie do pierwszego rodzaju teatrów, nie musi obawiać się ryzyka związanego z finansami, teatry żywe muszą liczyć się podczas dobierania repertuaru tak, aby zwróciły się koszta realizacji.

Co istotne, swoje najlepsze realizacje Teatr Telewizji może przypominać swoim widzom wciąż na nowo. Przez te 50 lat bowiem Teatr, może pochwalić się swoim unikalnym dorobkiem. Wyemitowano setki wybitnych przedstawień, warto pamiętać, że pierwsze widowiska były na żywo, więc pozostaną one jedynie w naszej pamięci. Teatr Telewizji to zjawisko nie do przecenienia. Daje wielu ludziom możliwość obcowania ze sztuką, realizowaną przez najwybitniejszych reżyserów i aktorów, co niestety dla większości Polaków nie jest na wyciągnięcie ręki. Przeszkodą są nie tylko pieniądze, ale również brak dostepu do tego rodzaju zjawisk kulturalnych. Powrót Teatru Telewizji to wielki sukces 1 programu TVP.

MENU KULTURA I SZTUKA:

Teatr Telewizji wraca do łask!

Teatr Telewizji wraca do łask!

Szwaja podbija kobiecie serca!