Stowarzyszenie Polskich Filmowców
 

Powstało w 1966 roku. To właśnie dzięki niemu polska kinematografia miała możliwość rozwoju w warunkach politycznej cenzury.
 

PoczÄ…tek stowarzyszenia datujemy na maj 1966 roku, kiedy to odbyÅ‚ siÄ™ Zjazd konstytucyjny SFP. RolÄ™ przewodniczÄ…cego peÅ‚niÅ‚ wówczas Jerzy Kawalerowicz (aż do 1978r.). WÅ›ród wielu zadaÅ„, które postawiÅ‚o sobie stowarzyszenie byÅ‚o m.in. popularyzacja sztuki filmowej, wychowywanie mÅ‚odego pokolenia filmowców, ksztaÅ‚towanie polityki kulturalnej w zakresie programowania twórczoÅ›ci filmowej, wspóÅ‚udziaÅ‚ w ustalaniu zasad rozpowszechniania filmów w kinach i telewizji, rozwój bazy technicznej i modernizacja produkcji.
Stowarzyszenie zrzeszaÅ‚o wyÅ‚Ä…cznie „pracowników twórczych”: reżyserów, operatorów, scenarzystów.
 

PoczÄ…tki lat 70-tych to okres ciÄ…gÅ‚ych problemów. Jak stwierdziÅ‚ Jerzy Kawalerowicz: „Okres istnienia Stowarzyszenia przypadÅ‚ na lata niezmiernie istotnych przemian w naszej politycznej rzeczywistoÅ›ci oraz bardzo istotnego fermentu, jaki ma miejsce w Å›wiatowej sztuce filmowej, na skutek przeksztaÅ‚cania siÄ™ Å›rodków audiowizualnych. W tym czasie nastÄ…piÅ‚ też burzliwy rozwój i okrzepniÄ™cie telewizji w Polsce. JesteÅ›my przekonani, że rola kinematografii jako czynnika kulturotwórczego nie zmalaÅ‚a, przeciwnie - wzrosÅ‚a. (...)”. W latach 70. SFP byÅ‚o swego rodzaju poÅ›rednikiem dla swoich czÅ‚onków w rozmowach z wÅ‚adzÄ….
1989 roku zmianie ulegÅ‚ cel i zadania stowarzyszenia. Od tego czasu gÅ‚ównym wyznacznikiem dziaÅ‚alnoÅ›ci organizacji byÅ‚o uchwalenie ustawy o kinematografii i korzystnych dla twórców i polskiego filmu standardów prawnych. JednoczeÅ›nie miaÅ‚o to na celu rozpowszechnienie w kraju i za granica polskiej kinematografii i jej twórców.
 

W tym też roku wrÄ™czono po raz pierwszy ZÅ‚ote TaÅ›my - nagrody utworzonego w 1985 roku Samodzielnego KoÅ‚a PiÅ›miennictwa SFP dla najlepszych produkcji filmowych danego roku. IstniejÄ…ce od póÅ‚ wieku nagrody przyznawane byÅ‚y do stanu wojennego przez Klub Krytyki Filmowej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich pod nazwÄ…: Syrenki Warszawskie.
Do ok. 1989 roku Stowarzyszenie utrzymywaÅ‚o siÄ™ z dotacji Ministerstwa Kultury i skÅ‚adek czÅ‚onkowskich. Nie miaÅ‚o jednak żadnego wÅ‚asnego majÄ…tku. NastÄ™pnie przeobrażono kinematografie paÅ„stwowÄ… nie tyle w prywatnÄ…, ile takÄ…, w której byÅ‚o wiele różnych źródeÅ‚ finansowania (np. telewizja, która dopiero wtedy zaczęła wspierać produkcjÄ™ kinowÄ…).
Od 1995 roku ze Stowarzyszeniem dziaÅ‚a jednostka organizacyjna - ZwiÄ…zek Autorów i Producentów Audiowizualnych (ZAPA).

NajwiÄ™kszym sukcesem SFP jest staranie o uchwalenie ustawy o kinematografii, na mocy której zwiÄ™kszono Å›rodki na produkcjÄ™ filmowÄ… i powoÅ‚ano do życia PISF. Stowarzyszenie szkoli i doskonali mÅ‚odych twórców taki akcjami jak Stypendia naukowe czy Program 30 minut. Co cztery lata zwoÅ‚ywany jest Zjazd Walny Sprawozdawczo-Wyborczy Stowarzyszenia Filmowców Polskich podczas którego wybierany jest Prezes i ZarzÄ…d Stowarzyszenia. Siedziba Stowarzyszenia mieÅ›ci siÄ™ w Warszawie.