Życie z dzieckiem autystycznym
 

Wychowanie dziecka autystycznego nie jest sprawą prostą. Żadne z rodziców, którzy mają takie dziecko, nie od razu nauczyli się sobie radzic w tej sytuacji. Tego uczy się przez całe życie.

Nie oznacza to jednak, że rodzice dzieci chorych, nie mają żadnej przyjemności z wychowywania swoich pociech. Rodziny, które, na co dzień dotyka ta choroba, muszą nauczyć sobie radzić z nią. Autyzm dziecięcy nie jest zjawiskiem rzadkim niestety. Ważna jest przede wszystkim wiedza i umiejętność odpowiedniego postępowania z dziećmi, które cierpią na tę chorobę.
 

Autyzm to upośledzenie, problem rozwojowy, który objawia się licznymi dysfunkcjami w nauce, zabawie oraz co najważniejsze w obszarze języka, a co się z tym wiąże również z funkcjonowaniem w społeczeństwie. Wzajemne porozumienie oraz komunikacja są silnie zaburzone. Dzieci chore mają problemy w nauce, nie potrafią się skupić na tyle, aby mieć jakieś efekty swojej pracy. Przeszkodą są m.in. obsesje oraz różne rytuałały, które rozpraszają go.
Pamiętajmy jednak, że odpowiednio dobrana terapia, poprzez regularne ćwiczenia oraz cierpliwość mogą dąć z czasem bardzo dobre efekty.

Ważna jest terapia i odpowiedni terapeuta. Ogromną rolę odgrywa czas oraz systematyczność ćwiczeń. Dzieci autystyczne pomimo wielu dysfunkcji, mogą by bardzo uzdolnione w jakiejś dziedzinie. Problem polega na tym, że mają trudność w uspołecznieniu się. Stanowi to podstawowy problem, ponieważ znajomości z innymi dziećmi mogą rozpoczynać np. od uderzenia tego dziecka. Autystyczne dziecko nie zdaje sobie po prostu sprawy, z tego, że np. jest zbyt brutalne w zabawie.
 

Agresja to jeden z problemów, z którym borykają się tego rodzaju dzieci. Nie wiedzą, że agresja, którą rozsiewają, wyrządza drugiej osobie krzywdę. Nie posiadają, tzw. teorii umysłu. Nie potrafią zrozumieć drugiego człowieka, nie umieją być empatyczne. Nie biorą pod uwagę wiedzy, ewentualnych odczuć drugiej osoby. Dlatego wydaje się bardzo często, że są egoistyczne i egocentryczne. Niestety jest to skutek ich dysfunkcji. Aby móc zrozumieć lepiej takie dzieci, należy posiąść odpowiedni poziom wiedzy na temat autyzmu. Wówczas będziemy mogli lepiej współpracować z nimi.
 

Aby tak było, należy przede wszystkim dość szybko zdiagnozować chorobę. Im wcześniej, tym lepiej dla dziecka. Potrzebny jest do terapii dobry kontakt z dzieckiem. Pozwoli on na dobrą z nim współpracę. Następna rzecz to terapia, a dokładniej jej systematyczność. Tylko regularne spotkania z psychologiem dadzą efekty. Istotne jest otoczenie dziecka, postępowanie rodziny oraz osób bliskich, pobudzanie jego aktywności. Szybka diagnoza, sprawi, że problemy nie będą się z czasem nawarstwiać, mniejsze dzieci są również podatniejsze na różnego rodzaju programy terapeutyczne.