Dziecko i telewizja

W wielu rodzinach życie skupia się wokół telewizora. Stał się on nieodłącznym elementem każdego polskiego domu. To właśnie przed nim i w jego towarzystwie statystyczna rodzina spędza połowę swojego wolnego czasu. Nie jest to zjawisko pozytywne, w szczególności, gdy w domu jest małe dziecko, które najchętniej zerka w kierunku kolorowej skrzynki. Czy małe dziecko jest w stanie rejestrować i rozumieć zmieniające się obrazy? Czy telewizja przynosi więcej szkód czy korzyści? Warto się zastanowić nad tym jaki może to mieć wpływ na rozwój Twojego dziecka.

Przed ukończeniem trzeciego roku życia dziecko nie potrafi ze zrozumieniem obserwować wszystkiego, co się dzieje na ekranie. Nie jest nawet w stanie ogarnąć ruszającego się obrazu jako całości. Dość niepokojąca jest jednak pasywność, na jaką skazane jest dziecko siedzące przed telewizorem. W tym okresie rozwojowym powinno poznawać świat na podstawie własnych przeżyć i doświadczeń. A przede wszystkim powinno mieć maksymalnie dużo ruchu. Jeżeli dziecko widzi, że rodzice spędzają przed telewizorem długie godziny i wie, że w tym czasie nie wolno im przeszkadzać, zaczyna zwracać coraz większą uwagę na ten magiczny przedmiot. Niepostrzeżenie i ono przyzwyczaja się do biernej formy rozrywki. Traci zapał do samodzielnej zabawy, zaczyna brakować mu inwencji i fantazji. Dzieci ze słabą motywacją stają się coraz bardziej pasywne i mniej samodzielne.

Dzieci w wieku od 3 do 6 lat nie potrafią jeszcze powiązać zmieniających się obrazów w jedną całość. Są w stanie zrozumieć jedynie krótkie filmy, przygotowane specjalnie dla ich grupy wiekowej. Dzieci w tym wieku nie są w jeszcze w stanie odróżnić fikcji od rzeczywistości i sądzą, że zdarzenia na ekranie dzieją się naprawdę. Jeżeli dziecko dużo czasu spędza przed telewizorem, jego psychika atakowana jest przez niezliczoną ilość bodźców, których nie potrafi ogarnąć i uporządkować. Chaos ten stanowi ogromne obciążenie; dziecko staje się nerwowe i często cierpi na zaburzenia snu. Dzieci w wieku przedszkolnym są wyjątkowo podatne na sceny agresji. U dzieci, które wzrastają w domu pełnym spokoju i miłości, telewizja rzadko wywołuje zachowania agresywne. Ale brutalne sceny są niejednokrotnie przyczyną stanów lękowych.

Warto jest już na samym początku rozwoju dziecka zwrócić uwagę na kilka podstawowych zasad, aby nie stało się ono telemaniakiem:
• nie przyzwyczajaj malucha do formy spędzana wolnego czasu przed telewizorem
• telewizja nie zastąpi kontaktu z bliska osobą
• nie stosuj zasady tak zwanej spychologii, mówiąc dziecku, nie mam teraz czasu, idź pooglądaj sobie telewizję
• nie wykorzystuj telewizji w kategoriach kary i nagrody; jeżeli dziecko będzie wiedziało, że za dobre zachowanie może obejrzeć ciekawy program, telewizja urośnie w jego oczach do czegoś wspaniałego i stanie się celem, do którego zacznie dążyć
• jeśli dziecko ogląda telewizję, leżąc na brzuchu, odbiornik powinien być ustawiony na wysokości 60 – 80 cm
• odległość dziecka od oglądanego przez nie telewizora powinna wynosić pięciokrotną długość przekątnej ekranu.                                                                                                                          Najważniejsze - pamiętaj, że telewizja nie wychowa Twojego dziecka.