Zespół cieśni nadgarstka

Choroba ta jest wynikiem długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego biegnącego w kanale nadgarstka. Jeśli masz bóle i drętwienie w obrębie 2,3 i 4 palca u ręki to najprawdopodobniej pierwsze objawy tej choroby. Najczęściej występuje u kobiet po 40-stym roku życia.

Główne przyczyny

Główną przyczyną może być przeciążenie ręki. Choroba przejawia się przeważnie u osób, które wieloletnie zajmowały się precyzyjnymi pracami ręcznymi, na przykład fryzjerstwo, gra na pianinie czy długotrwałe pisanie na klawiaturze. Z reguły zespół cieśni nadgarstka spowodowany jest pracą zawodową. Jednak jej przyczyną może być także hobby (robótki na drutach) czy ciąża. Bardzo często zdarza się, że chorobę tą miewają młode mamy, bowiem jedną z przyczyn tej dolegliwości jest także wykonywanie czynności, których się wcześniej nie robiło.

Jak powstaje?

Kanał cieśni nadgarstka to małe kości tej części ręki, które tworzą tunel. Przez niego przechodzą ścięgna mięśni zginaczy palców i nerw pośrodkowy. Przykryte są grubą taśmą – troczkiem zginaczy nadgarstka, czyli tak zwanym więzadłem poprzecznym. Jeśli nasza ręka jest przeciążona, wówczas może dojść do zwłóknienia tego nadgarstka. Nerw zapalny zaczyna naciskać i powstaje stan zapalny. Można wtedy zauważyć pierwsze objawy choroby, jak: drętwienie, mrowienie, ból palców, głównie kciuka i palca wskazującego. Ból jest tak silny, że potrafi wybudzić ze snu. Często promieniuje do ręki i karku. Następnie mięsnie dłoni słabną – trudno jest ją zacisnąć czy nawet utrzymać filiżankę kawy.

Jak przeciwdziałać?

Najlepszym sposobem w leczeniu tej choroby jest niewykonywanie czynności, które doprowadziły do tego stanu. Zaleca się wówczas odpoczynek i unieruchomienie nadgarstka na dwa tygodnie. Niekoniecznie musi to być gips. Można także wykorzystać lekką orteze, którą łatwo zdjąć. Chroni ona rękę od przeciążeń sięgnięć i nerw przed uciskiem. Często wykorzystywane są także fizykoterapie, jak krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki. Jeśli choroba występuje u przyszłej mamy, ortopeda może zalecić zastrzyki ze sterydami wprost do kanału cieśni nadgarstka. Gdy takie leczenie zachowawcze nie przyniesie rezultatu warto pomyśleć o operacji, polegającej na przecięciu troczka zginaczy nadgarstka. Likwiduje to przyczynę dolegliwości, jednak należy pamiętać, że regeneracja nerwu jest długotrwała i niestety przy znacznych zmianach niepełna. Po operacji konieczna jest rehabilitacja ruchowa i fizykoterapia.

Stopnie choroby mogą być różne. W celu ich określenia należy udać się do neurologa. Uszkodzenie określa się w skali od 1 do 6, gdzie 1 to lekkie uszkodzenie powodujące delikatne drętwienie opuszek I, II i III pala, a 6 to to ciężkie uszkodzenie nerwów, kwalifikujące się jedynie do operacji.

Zespół cieśni nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka

Szwaja podbija kobiecie serca!