Zawał serca

Jest to jedna z najbardziej znanych postaci chorób wieńcowych. Inaczej martwica fragmentu mięśnia sercowego powodująca przedłużające się jego niedokrwienie. Przy zwalczaniu śmiertelności z powodu zawału serca najważniejsza jest profilaktyka. Dzięki temu szybkie wdrożenie nowoczesnego leczenia umożliwi zapobiegnięcie groźnym chorobom serca.

Zawał serca najczęściej spowodowany jest zmianami miażdżycowymi tętnic wieńcowych serca. Światła tętnicy ulegają zwężeniu i w wyniku tego występuje uczucie dławienia w klatce piersiowej w sytuacji stresowej lub podczas wysiłku fizycznego. Nieprzywrócenie krążenia w tętnicy w ciągu około 6ciu godzin powoduje całkowite obumarcie danej tkanki i martwicy fragmentu mięśnia sercowego.

Zawały serca mogą przebiegać pod różnymi postaciami: od niezauważalnych do bardzo silnych. Jednak mniej więcej około 80% zawałów to formy ostre. Z kolei pozostałe 20% to formy ukryte. W ich przypadku objawy nie są tak oczywiste, żeby wskazywać na zawał serca. Są to najczęściej omdlenia, wymioty, duszności. Brak bólu powoduje, że ludzie bardzo późno trafiają do szpitala.

Objawy choroby

Choroby serca występują najczęściej u osób starszych (choć nie tylko) oraz u mężczyzn. Do najczęstszych objawów zaliczamy:

• bóle zamostkowe, najczęściej wysiłkowe - często promieniują do żuchwy, ramion, czasami do jednej ręki
• chwilowe zasłabnięcie lub utrata przytomności; po niedługim czasie (kilku, kilkunastu sekundach) pacjentowi wraca świadomość i czuje się on normalnie.
• sinawe zabarwienie warg
• duszność - zadyszka wysiłkowa, a w stanach bardziej zaawansowanych spoczynkowa, zmniejszająca się w pozycji siedzącej; może towarzyszyć jej suchy kaszel
• obrzęki kończyn dolnych; w nocy trzeba często oddawać mocz, a rano obrzęki znikają lub wyraźnie zmniejszają się kołatanie serca, nierówne bicie serca, uczucie przewracania się czegoś w klatce piersiowej

Leczenie zawału serca

Leczenie może zarówno opierać się na farmakoterapii jak i przebiegać operacyjnie. Celem leczenia jest udrożnienie światła naczyń wieńcowych i przywrócenie przepływu krwi w obszarze zawału.
Pierwsze godziny od zawału są najważniejsze dla chorego. To właśnie w tym czasie występuje 50% wszystkich zgonów zawałowych. Jeśli bóle po 2-3 godzinach od podania tabletek nitrogliceryny nie mijają należy bezzwłocznie wezwać pogotowie.
Po trafieniu do szpitala chory otrzymuje niewielką dawkę aspiryny, gdyż zwiększa to szanse na przeżycie. Rutynowo podaje się także choremu tlen do oddychania oraz leki przeciwbólowe. Chory ze świeżym zawałem serca powinien być hospitalizowany na oddziale reanimacyjnym.
Rehabilitacja pozawałowa jest bardzo ważnym elementem całej terapii. Najlepiej jeśli byłaby kontynuowana przez kilka tygodni w warunkach ambulatoryjnych lub sanatorium.

Czynniki zwiększające ryzyko zawału serca

• palenie tytoniu - u takich osób zawał serca jest nawet 5-ciokrotnie wyższy niż u osób niepalących
• wysokie ciśnienie
• dna moczanowa
• cukrzyca
• stres - w sytuacjach stresowych następuje podniesienie ciśnienia, wzrost poziomu cholesterolu we krwi, co skutkuje zwiększeniem ryzyka zawału serca
• wysoki poziom cholesterolu – u osób z tym problemem zakrzepy i zmiany miażdżycowe tętnic występują częściej
Wyeliminowanie wyżej wymienionych czynników spowoduje ograniczenie zawału serca.

Zawał serca

Zawał serca

Szwaja podbija kobiecie serca!