Ortoreksja

Nie jest właściwie chorobą , schorzeniem, które może być stwierdzone przez Twojego lekarza. Jest to całkowicie nowy i kontrowersyjny termin, nad którym trwają nadal badania. Żeby sklasyfikować tą przypadłość, można ją porównać z anoreksją lub bulimią, ponieważ również dotyczy nawyków żywieniowych.

Jest ich zaburzeniem. Etymologicznie ortoreksja jest zlepkiem dwóch członów ortho = "prawidłowy" + orexis = "apetyt". Często mówi się o ortorexia nervosa, zatem jest to zaburzenie ze spektrum nerwic.

Ortoreksja jest patologiczną obsesją na punkcie spożywania właściwego jedzenia. Rodzaj spożywanych produktów różni się w zależności od chorej jednostki, ale każdy cierpiący na ortoreksję przykłada obsesyjną wręcz uwagę do tego, aby jadać wyłączenie pokarm, który uznaje za zdrowy.

Ortorektyk spędza coraz więcej czasu myśląc o jedzeniu i o tym jak ma zaplanować swoje posiłki. Narzuca sobie bardzo restrykcyjny reżim, a każde złamanie tych zasad zostaje ukarane. Kara zwykle nie jest tak bezwzględna jak u anorektyków czy bulimików, zwykle jest to jeszcze większy reżim, który chory sobie narzuca. Na tej samej zasadzie ortorektyk nagradza się, jeśli na przykład uda mu się nie ulec pokusie i uniknąć pokarmu "nieczystego".

Na pierwszy rzut oka różnice między ortoreksją a anoreksją są niewielkie, jest ich jednak sporo. Osoby chorujące na ortoreksję nie pragną obsesyjnie zrzucić wagi i być szczupłymi. Anorektyk koncentruje się na ilości jedzenia , a ortorektyk na jego jakości. Skutkiem ortoreksji jest przyjęcie ideologii „jedynie słusznego jedzenia” , co powoduje konflikty interpersonalne, izolację i koncentrację ortorektyka na wszystkim co związane z przygotowywaniem, przechowywaniem i konsumowaniem żywności.

Ryzyko zdrowotne w dużej mierze zależy od sposobu w jaki dany ortorektyk się odżywia. Zwykle konsekwencje diet ortorektyków nie niosą ze sobą większego ryzyka niż dieta wegetariańska czy wegańska. Wiele problemów ma naturę społeczną, na przykład coraz trudniej jest takiemu choremu unikać rozmów na temat jedzenia, izolacja, spożywanie posiłków wyłącznie z samotności i wielki skupieniu, poświęcanie mnóstwa czasu na odpowiedni dobór produktów i wyszukanie najlepszej ich jakości.

Podobnie jak w anoreksji i bulimii, przyczyn ortoreksji upatruje się w psychice. Szczególnie podatne osoby to osoby skoncentrowane na sobie i nieustannie dążące do perfekcji na wielu płaszczyznach. Świadomość, że mogą w pełni kontrolować i wpływać na tą sferę życia przynosi satysfakcję. Narzucają sobie reżim dietetyczny. każdym dniem coraz większy. Stosują system kar i nagród. Każde odstępstwo od zasad wywołuje ogromne poczucie winy. Za spożycie czegoś „nieczystego” potrafią się ukarać. Jak? Eliminując kolejny produkt z listy do tej pory dozwolonych.
Wierzą, że takie nawyki żywieniowe zapewnią im zdrowie i uniknięcie licznych chorób. Pojawiają się szybko problemy na tle zawodowym i towarzyskim. Unika otoczenia, a szczególnie tych, którzy zwracają mu uwagę, że cos jest nie tak; upatruje w nich wrogów. Są dla niego tymi, którzy za wszelką cenę chcą zniechęcić go do takiego trybu życia.

Wśród gwiazd widzimy ortorektyczne skłonności. Choćby wtedy, gdy Julia Roberts udając się do restauracji zabiera zawsze ze sobą mleko sojowe, a Gwyneth Paltrow nie rozstaje się ze swoim kucharzem, który przygotowuje jej posiłki makrobiotyczne. Istnieje niebezpieczeństwo, że wraz z modnymi dietami i zdrowym stylem życia, lansowanym przez gwiazdy, ortorektyków będzie przybywać.
Mimo, że ortoreksja nie niesie ze sobą takich zagrożeń jak anoreksja i bulimia, to należy zdawać sobie sprawę, że jej konsekwencjami mogą być powikłania prowadzące do różnych lżejszych zaburzeń zdrowotnych. Wśród nich z pewnością może znaleźć się : anemia, osłabienie, bóle i zawroty głowy, kłopoty z pamięcią i koncentracją. Oprócz tego niedobory energetyczne powodują zachwianie całej gospodarki hormonalnej organizmu. Czego wynikiem mogą być stany depresyjne.

Ortoreksja została po raz pierwszy opisana w 1997 roku przez lekarza Stevena Bratmana (USA) w książce "W szponach zdrowej żywności".

Pytania pomocnicze.
Czy jesteś już ortorektykiem?

Odpowiedz na poniższe pytania, a dowiesz się, czy nadmierna dbałość o dietę jest Twoim problemem:
1.Czy ważniejsza jest dla Ciebie jakość tego, co jesz, niż przyjemność płynąca z jedzenia?
2.Czy myślenie o jedzeniu zajmuje Ci więcej niż trzy godziny dziennie?
3.Czy codzienny jadłospis planujesz z kilkudniowym wyprzedzeniem?
4.Czy zbierasz książki o dietach oraz tabele kaloryczne?
5.Czy skrupulatnie przeliczasz codziennie wszystkie spożyte przez siebie kalorie?
6.Czy znasz sklepy z ekologiczną żywnością w swej okolicy i bywasz w nich regularnie? Czy zostawiasz w nich wiele pieniędzy?
7.Czy hodujesz zioła w doniczce, lub chcąc mieć zdrowe warzywa, uprawiasz swój przydomowy ogródek?
8.Czy pieczesz sama chleb w domu, nie zważając na to, ile czasu Ci to zajmuje?
9.Czy jesteś kontrolującą wszystko perfekcjonistką?
10.Czy masz wrażenie, że od chwili, gdy zaczęłaś stosować zdrową dietę, jakość Twojego życia się poprawiła?
11.Czy odkąd stosujesz zasady zdrowej diety Twoja samoocena wzrosła?
12.Czy żal Ci ludzi, którzy wciąż jedzą niezdrowo?
13.Czy dręczy Cię poczucie winy, gdy sama zjesz coś niezdrowego?
14.Czy z powodu wierności diecie jak ognia unikasz kontakt towarzyskich?

Jeśli na więcej niż połowę pytań odpowiedziałaś twierdząco, powinnaś zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Ortoreksja

Ortoreksja

Szwaja podbija kobiecie serca!