Obsessive-Compulsive Disorder, czyli zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

(dawniej nerwica natręctw, ZOK; ang. obsessive-compulsive disorder, OCD) – zaburzenie lękowe, w którym pojawiają się natrętne i obsesyjne myśli oraz przymusowe (kompulsyjne) ruchy i zachowania, niemal zawsze przykre dla osoby je przeżywającej. Zaburzenie utrudnia lub uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

Myśli natrętne to idee, wyobrażenia, impulsy do działania, które pojawiają się w świadomości. Czynności przymusowe, tzw. rytuały, to stereotypowe i wielokrotnie powtarzane zachowania. Mają one zapobiegać mało prawdopodobnym zdarzeniom, które mogły by nastąpić w przypadku nie wykonania danej czynności. Zaburzenie to zawsze łączy się z lękiem, który nasila się przy próbach zaniechania czynności przymusowej oraz nierzadko z depresją.
Przykłady zachowań kompulsyjnych może być : dotykanie kilkakrotnie tego samego przedmiotu, mycie swojego ciała kilka razy w ciągu godziny w obawie przed zakażeniem bakteryjnym, przymus wypowiedzenia jakiegoś słowa, np. w przypadku osób religijnych wypowiedzenie słowa plugawego w kościele. Osoby, cierpiące z powodu towarzyszących im myśli, dają sobie sprawę z absurdalności czynności, ale nie potrafią się powstrzymać, by tego nie zrobić. Próby zaprzestania czynności przynoszą coraz więcej stresu i napięcia, które zostaje rozładowane dopiero po jej wykonaniu, ale na krótki czas. Są zatem bardzo uzależniające.
Obsesje i kompulsje należą do nerwicy natręctw. Rozpoznanie jej jest możliwe, gdy objawy zaburzenia powstają lub utrzymują się poza epizodem depresyjnym. Jeśli natrętne czynności i myśli są sprzeczne z cechami osobowości i jeśli stanowią integralną część osobowości pacjenta. Wówczas jeśli objawy te zgodne są z cechami osobowości należy rozpoznać osobowość anankastyczną. Symptomy muszą występować przynajmniej przez dwa kolejne tygodnie i być powodem zakłóceń w funkcjonowaniu społecznym. Zespół natręctw jest często mylnie rozpoznawany jako depresja, schizofrenia.

Do spektrum zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych zalicza się: zaburzenia hipochondryczne, depersonalizacja, zaburzenia odżywiania, zaburzenia nawyków i popędów, zespół Gil de la Tourette`a, zespół Aspergera, pląsawica Sydenhama, pląsawica Huntingtona, kręcz karku, niektóre typy padaczki.
Za najskuteczniejszą terapię uważa się farmakoterapię wraz z terapią behawioralną. Podanie leki zmniejsza lęk, napięcie oraz osłabia obsesje czy kompulsje.

Obsessive-Compulsive Disorder, czyli zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Obsessive-Compulsive Disorder, czyli zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Szwaja podbija kobiecie serca!