Nazwa choroby wywodzi siÄ™ z ksztaÅ‚tu krwinek, dokÅ‚adnie erytrocytów, jaki przybierajÄ… pod wpÅ‚ywem uwarunkować genetycznych. Wyróżniamy odmianÄ™ Å‚agodnÄ… i ciężkÄ… choroby. Najczęściej pojawia siÄ™ wÅ›ród mieszkaÅ„ców Afryki i Ameryk w zwiÄ…zku z wystÄ™pujÄ…cÄ… tam malariÄ…. Zachorowalność wiąże siÄ™ bowiem ze wzrostem odpornoÅ›ci na to zakażenie. StÄ…d rzadkie przypadki w Europie.
Objawy anemii sierpowatej przejawia siÄ™ powstawaniem zatorów w naczyniach krwionoÅ›nych. ZnieksztaÅ‚cone krwinki przylegajÄ… do Å›cianek i tworzÄ… skrzepliny, które utrudniajÄ… przepÅ‚yw krwi. PojawiajÄ… siÄ™ wtedy przewlekÅ‚e bóle oraz obrzÄ™k koÅ„czyn. Zwężone Å›wiatÅ‚o naczyÅ„ może doprowadzić do problemów z ukÅ‚adem krwionoÅ›nym – zawaÅ‚em serca, udarem mózgu. Wydolność narzÄ…dów jest osÅ‚abiona, zagrożone sÄ… zwÅ‚aszcza nerki.
SygnaÅ‚em dla choroby jest również żóÅ‚te przebarwienia skóry i bÅ‚on Å›luzowych. Wynika to z utrudnionej pracy wÄ…troby i Å›ledziony. MogÄ… wystÄ…pić kamienie w pÄ™cherzu żóÅ‚ciowym. Czasami dochodzi do owrzodzenia skóry w wokóÅ‚ kostek. Odnotowano przypadki pogorszenia wzroku, nawet rozwoju jaskry.
Diagnoza choroby opiera siÄ™ zatem gÅ‚ównie na badaniach krwi. Testy laboratoryjne mogÄ… wykryć sierpowatość krwinek podczas morfologii.
Kuracja uwzglÄ™dnia profilaktykÄ™ w postaci szczepionek. W przypadku zachorowania należy szybko wyleczyć wszelkie zakażenia, podaje siÄ™ kwas foliowy i leki przeciwzakrzepowe i przeciwbólowe. Istnieje możliwość przetoczenia zdrowych czerwonych krwinek oraz częściowe transfuzje krwi.
W przypadku, gdy pacjent jest poniżej 16 roku życia, a choroba ma ciężki przebieg, lekarz może zaproponować przeszczep komórek krwiotwórczych, co może zahamować rozwój anemii.